هر کسى من مولاى او هستم، على علیه السلام مولاى اوست.

«پس از ماجراى غدیر خم شخصى (جابر بن نضر یا حارث بن نعمان) به پیامبر گفت:

ما را به پذیرش توحید و رسالت خویش و انجام نماز و روزه و حج و زکات دستور دادى و ما قبول کردیم،

امّا به این اکتفا نکرده و پسر عموى خود (على) را بر ما برترى دادى

و گفتى:

هر کسى من مولاى او هستم،

على علیه السلام مولاى اوست.
آیا این سخن از خود توست یا از خداست؟
حضرت فرمود:

به خدا قسم این امر از سوى خداوند است.

سائل در حالى که باز مى‏ گشت مى‏ گفت:

پروردگارا! اگر فرموده پیامبر صلى الله علیه و آله حقّ است پس سنگى از آسمان فرو فرست و یا عذابى نازل کن.

سنگى آسمانى بر او اصابت کرد و او را کشت»
« امینى، الغدیر، ج 1، ص 246-/ 239.».
به نقل از نرم افزار گلشن فرهنگ و معرفت

/ 0 نظر / 7 بازدید